Pagina's

dinsdag 6 augustus 2013

. . . hebben brand

Lekker hoor, Patat bakken.

Ik kwam thuis van mijn werk. Frituurpannetje stond op het vuur. Het stond lekker te pruttelen. Antoinet stond wat te facebooken of zo en ik gaf haar een kus. Selena kwam aangerend "Wij gaan lekker patat eten!!". En ik verdween met haar naar de woonkamer.

Ondertussen waren de patatjes klaar, tafel was gedekt, en Antoinet komt met een overheerlijke schaal met patatjes (althans, de patatjes waren lekker, de schaal niet natuurlijk :) ). En we zitten lekker te eten.

"Wil je nog een frikadel?", vraagt Antoinet aan Selena. Selena ontkent en zegt dat ze geen zin meer heeft. Zelf hebben we ook niet zoveel trek meer. Dus, zo zeggen we tegen elkaar, tijd voor koffie.

"ik ruik wat vreemds". Het was net of onze buren aan het bbq-en waren. Dus zeggen we tegen elkaar dat we de achterraampjes van de tuindeuren dicht gaan doen. Ik loop die kant en Antoinet loopt naar de keuken om koffie in te gaan schenken. Dan opeens roept ze mij "Pan staat in de brand!".

Ik naar de keuken en wat zien ik..... Frituurpan in de hens met  (ongeveer) een  meter hoge vlammenzee daarboven. Selena in de woonkamer gelaten. Één van de katten komt nog eventjes rustig in de keuken kijken wat er aan de hand is....deze even weggezet, verschroeide kat heb je niet zoveel aan tegenwoordig...of je moet ze door kunnen laten gaan als konijn, dan heb je er met kerst nog wat aan :)

Bleek dat het gas ook nog aan stond....helpt ook niet echt mee met het lager worden van vlammen, dus die eerst uitgedaan. Antoinet intussen 112 gebeld (tja, want wat is het nummer van de brandweer...die heb je ook niet zo 1,2,3 paraat op het eerste knopje van je telefoon enzo). Terwijl ze belt met de hulplijn hebben we de ramen en deuren opengezet om zoveel mogelijk te luchten.

Ondertussen ook nog even lekker bekvechten met Antoinet dat er iets over de pan heen moet, maar dit niet kan (altijd goed, woordenwisseling tijdens iets wat meer schade aan kan richten dan je lief is :) ). Wasemkap uit - zo goed en kwaad als dat ging -, oven bakplaat over de frituurpan heen. Ook zo goed en kwaad als dat ging. Antoinet heeft vuurvaste handen ben ik achter gekomen, dus dat ging helemaal goed.

Intussen was de politie ter plaatse en gaf ons instructies om naar buiten te gaan. Selena was in paniek. Ze zag niets, maar hoorde wel ons over brand murmelen en zag een rode waas in de keuken. Hup mee naar buiten.
Brandweer kwam intussen.....ja, en dan stappen ze uit, is de brand al geblusd...zijn ze teleurgesteld|!! Nou, wij niet kan ik u vertellen :)

Twee brandweerwagens, totaal 6 of 8 brandweermannen, de brandweercommandant in een apart busje, twee politiemensen en 94+ buurtbewoners. Spektakel alom.

Maar, om een lang verhaal goed af te ronden, zoals het altijd gaat in sprookjes.
. . . En ze mankeerden niets en leven nog lang en gelukkig.....

Nu nog proberen bij Selena het woord brand uit haar geheugen te bannen. Die slaat al in paniek wanneer ze het woordje hoort en denkt nu bij letterlijk alles dat de wereld vergaat. (Als het warm is buiten, kan dan ons huis in de brand vliegen?).

Maar ook dat komt goed.

. . .En ze mankeerden niets en leven nog lang en gelukkig....

Op naar de volgende hobbel :)

zaterdag 9 maart 2013

. . .gaan zwemmen

Inmiddels ongeveer een jaar verder en Selena zwemt zonder bandjes/kurkjes, of hoe dat dan ook tegenwoordig mag heten. De nieuwe kurkjes zijn een soort piepschuim banden (zoals van die gewichthefschijven) die om de armen geschoven kunnen worden. hoe minder van die schijven, hoe beter het gaat. Enfin...deze heeft Selena dus niet gehad, zij had nog te maken met het aloude kleurensysteem in de bandjes (4-2-2, 3-1-1, noem het maar op....geen touw aan vast te knopen, voor mij althans).

Elke zondag ga ik met Selena lekker zwemmen in het twentebad. Dan gaan we eerst een paar baantjes zwemmen in het "grote mensen bad". Ook wel genoemd "Het allerallerallerdiepste". Met steevast elke zondag de vraag "Zwem jij daar ook altijd papa?". Waarop natuurlijk mijn antwoord is "Ja". Zelf probeer ik drie keer in de week te zwemmen. Lukt niet in alle gevallen, maar een gemiddelde van 2x in de week haal ik meestal wel.

Om even op het zwemmen in de avond voort te borduren, door de weeks althans. Zo ging ik laatst op een vrijdag zwemmen, waarbij het leek alsof de gehele schooljeugd in het zwembad (recreatiebad) lag. Waar je ook keek of luisterde, overal waren kinderen te zien. Van tieners tot pubers tot eind-tieners (klinkt dat vriendelijker als nog-geen-twintigers?). Zelfs onderwater was je niet veilig.

Ze zwommen diagonaal, vertikaal, horizontaal. Ze gingen van de duikplank af, ze sprongen aan de andere kant van de klimwand af.... Je begrijpt het al, het 'gewone' zwemmen viel daarmee (let op, daar komt ie) een beetje in het water.
Nu zwem ik over het algemeen op zich al niet zo heel snel. Regelmatig word ik links en rechts ingehaald door mensen die proberen een rechte lijn te zwemmen, waardoor ik vaak zigzaggend door het water heen ga. En als het mij dan toch lukt om recht te zwemmen in het bad, dan presteer ik het wel om hier en daar, links en rechts, iemand met mijn been of arm te raken.


Normaal gesproken zwem ik zo'n 80 baantjes, maar deze dag zwom ik rond de 60 baantjes. Ik heb ze vanwege het rumoer en chaos nauwelijks goed kunnen tellen.
Op een gegeven moment was ik een beetje aan de kant van het bad aan het aftasten wanneer ik weer kon gaan zwemmen toen er een tienermeisje aan mij vroeg de hoeveelste baan ik zwom. Ik gaf aan dat het mijn 60ste baantje was (tja, wilde er dus net uitgaan, hoefde alleen nog maar terug). Waarop zij zei "Vet Cool".

Zo zie je maar, zelf denk je dat je er nog een heleboel wil zwemmen, terwijl een ander dit als 'veel' ziet.

Je lat die je voor jezelf op een moment te hoog legt, wordt door een ander weer teruggelegd op een te halen niveau.

Tot de volgende kollum,
Groeten,
De Smidjes. 

woensdag 30 januari 2013

. . leren lezen

Selena is nu bijna 6 en zit in groep 2. Ze hoeft het in feite nog niet, maar doet het toch. Wat zult u zich wellicht afvragen. Nou, leren lezen dus. In groep 2 krijgen ze het alfabet op spelenderwijs voorgeschoteld. Het is toch bijzonder om te zien hoe een kind letters weet te ontdekken.

Het begint met het kopieren van de letters, door ze feitelijk na te tekenen. Niks aan het handje. "Kijk eens papa en mama, ik heb de Ssss geschreven". Dan laat ze dus een kringeltje zien, wat in onze ogen overkomt als een onhandige S.

Inmiddels is ze zover dat ze overal en nergens woordjes vandaan pakt om op te schrijven, te lezen of over te schrijven. Of is het nog steeds kopieren en natekenen?

Ze kent 'al' 13 letters, zowel om te lezen als om te schrijven. En van de week las ze haar eerste volledige zin, hoe onbenullig de zin ook was ("aan tafel met . . ."), wij waren ontzettend trots op haar!

Ook met rekenen is ze zo nu en dan bezig.

Laatst had ze een oud rekenspel van mij in haar handen, waarbij je een plaat hebt waar een negental sommen opstaan, varierend van 1+1 = tot en met 15-7 =. Er zitten ook een flink aantal kaartjes bij die over de sommen heen gelegd kunnen worden. deze kaartjes hebben tekeningen waarop een bepaald aantal te zien is. Bijvoorbeeld een appelboom met 7 appels.

Nu komt het mooiste. Ik heb haar uitgelegd dat ze met haar blokjes heel makkelijk de allermoeilijkste sommen kan maken. Neem nu bijvoorbeeld 18 - 5. Ik heb haar uitgelegd dat 18 het begin van de som is. Het minteken houdt in dat er blokjes vanaf gaan en het plusteken houdt in dat er blokjes bij moeten komen.

Zij pakt dus 18 blokken en gaat er vervolgens weer 5 in de doos stoppen en zegt dan triomfantelijk "13!".

Dat is nou het mooiste. Kinderen vinden het leuk dit soort dingen te doen, terwijl ik van mijzelf van vroeger weet dat ik dit zelfde spel verschrikkelijk vond. Tot op vandaag vind ik rekenen nog steeds verschrikkelijk. Maar als ik mijn dochter kan helpen, doe ik het uiteraard graag en begin ik het toch weer leuk te vinden. Maarreuh....we houden het wel simpel :) straks, wanneer ze in groep 8 zit, en staartdelingen gaat maken, dan zal ik nog eens even stevig op mijn achterhoofd moeten krabben en na moeten denken hoe dat ook alweer in elkaar zat.  Sterker nog....groep 8? begint dit niet al eerder?

Hoe het ook zij,
Veel reken- en taalplezier,

Groetjes,
De Smidjes