Pagina's

maandag 26 november 2012

Leefomgeving

 

Leefomgeving

 
Kijken wij door de spiegel?
En zo ja, aan welke kant staan wij dan?

 
Kijken wij door een spiegel?
Kijken wij dan naar onze echte wereld?
Of kijken wij vanuit onze echte wereld?
 
Wanneer wij gaan slapen,
Zijn onze dromen dan onze leefomgeving?
Of leven wij overdag onze droom van de nacht?
 
Wie zegt dat wij nu het leven leiden,
Wie zegt dat dat niet feitelijk de spiegel is
Wie zegt dat dat niet feitelijk de droom is

Waarvan wij nu denken dat dat de spiegel is,
waarvan wij nu denken dat dat de droom is.

Misschien is het wel andersom,
Denken wij overdag te leven,
Terwijl we eigenlijk slapen,

Denken we door de spiegel te kijken,
Terwijl we eigenlijk het spiegelbeeld zijn.

Spiegelei...euh...emotie

Spiegelemotie

Als iedereen kon zien,
Dat jou emoties zich spiegelden,
Aan die van het spiegelbeeld,
Alwaar men elke dag,
Iedere keer weer naar kijkt,

Dan zou men zien,
Dat de emoties in de spiegel,
Zich spiegen aan het omgekeerde,
Het omgekeerde spiegelbeeld,
Van de wel getoonde emoties,
Iedere keer opnieuw,

Wanneer men even wegkijkt,
Is het spiegelbeeld van de emotie,
Niet meer in het spiegelbeeld,
Maar gespiegeld aan zijn beeld,
Waardoor de emotie is te lezen,
Terwijl niemand deze kan zien

Metaforisch vermogen

De regendruppels vallen,
Uit de wolken naar beneden,
Neerstrijkend op het blad,
Langzaam glijdend,
Van het blad,
Als een kind,
Van een glijbaan,

Steeds sneller,
en sneller glijdt de druppel,
van het blad,
naar beneden,

Om daarna langzaam,
te vallen in een riviertje,
die zachtjes kabbelend,
de druppel opneemt,

De druppel zwemt verder,
naar de zee,
waarin hij opgaat,
als een individu,
in de massa,

--o--O--o--


Zie ze gaan

De mensen over straat,
's Ochtends in de vroegte,
Waar gaan ze heen?
wat gaan ze doen?
Niemand die het weet,
behalve de mensen zelf.

Donker wordt licht,
Rustig wordt druk,
Weinig wordt meer,
Meer wordt veel,

Om aan het eind van de dag,
Weer in omgekeerde volgorde,
Terug te keren naar de oorsprong,

Van licht naar donker,
Van druk naar rustig,
Van Veel naar meer,
Van meer naar weinig,

Om te eindigen,
in een opperste staat,
van donkerheid.


--o--O--o--

Leegheid

De leegte die het achterlaat,
wanneer je het niet verwacht,
Zorgt dat het bij je blijft,
En het je later verzacht,
De leegte die niet meer weggaat,
Maar wel wordt opgevuld,
Door de klanken en de troost,
Met de komst van het geduld

treurwilg


Treurwilg

Als een bedroefd mens,
staat de treurwilg bij het water,
Niet beseffend,
dat de zon nu schijnt,

Deze laat haar stralen,
tot zover mogelijk reiken,
Opdat ook de wilg,
De stralen kan zien,

De wilg staart in het water,
Probeert de stralen te raken,,
Haar spiegelbeeld vertelt haar,
Dat dit niet lukken gaat,

Later wanneer ze nog meer groeit,
Dan zal het wel gaan lukken,
Dan zal ze ogenschijnlijk,
Meer bedroefd zijn dan voorheen