Pagina's

maandag 19 december 2011

....hebben een vogel

Ja hoor. Hij doet het weer. Of is het een zij? hoe dan ook. Het blijft een rare vogel, die vogel van ons.
Wanneer wij een koekje aan het eten zijn, gaat hij aan de rand van de kooi zitten met zijn snavel tegen de kooi aangedrukt. Hij blijft dan net zolang zo zitten totdat je hem een koekje geeft. Althans.... een stuk van een koekje. Het valt nog mee dat hij geen afdruk van de tralies in zijn snavel heeft staan!


Ooit liet een dierenarts ons weten dat een koekje of vogelzaad net zoiets was als patat met mayonaise, ontzettend slecht voor de vogel en dat ze daaraan snel zouden sterven. ook zoiets moois. (en ja...nu komt het verhaaltje :))

Een tijdje terug had hij een probleem met zijn oogje.

Wij naar de bewuste dierenarts toe (dokter Slager....ja, je verzint het niet). Dit was overigens een weekend arts, want nets zoals bij mensen, krijgen ook dieren alleen in het weekend last ergens van!
Bij de Slager aangekomen legden we het een en ander uit en de Slager ging hem onderzoeken.
"Tja. Als je een vogel niet goed verzorgt, dan krijg je dit". En daarna de onvergetelijke woorden "Je hebt geluk als hij nog een week blijft leven". Verder kregen we oogdruppels mee voor het beestje en we gingen weer naar huis.

Ik heb het welgeteld één keer voor elkaar gekregen om het beestje oogdruppels toe te dienen! en het moest drie keer per dag. Ik geloof een week lang.

Dit gezegd hebbende, bedenk ik me net dat dit zo'n vier jaar terug. en zijn we, ik weet niet hoeveel zakken vogelvoer en veel koekjes verder...... hoezo hij overleeft het niet??

Hij heeft één nadeel. Als we stofzuigen en we zijn klaar, dan presteert hij het om zijn voerbak uit te gaan zitten pluizen. En met pluizen bedoelen we dus, alles overboord gooien en flink doorheen rauzen, zodat de helft weer op de grond belandt. Vervolgens gaan wij dit weer opvegen en zien we hem zitten op de tak. Daarna begint het hele gedoe weer opnieuw. Hij gaat naar zijn etensbak en gaat weer flink tekeer. Dit ritueel - ja ja, het is tegen beter weten in - herhaalt zich een aantal malen.

Het vreemde is....vegen we het niet op rond zijn kooi, dan gaat hij niet zitten rauzen in zijn voerbak, maar haalt hij zijn voedsel er netjes uit en gaat rustig op een tak zitten eten.

Van je vogel moet je het maar hebben.

Tot de volgende keer,

Familie Smid