Pagina's

zondag 10 oktober 2010

. . . wandelen een route.

Van wie het bezoekt,
Wordt ingenomen door,
De rust die het uitstraalt,
Met een intens gevoel,
Van lege gedachten,
Die je hoofd vervullen



Mijn vrouw heeft twee hobbies. Één daarvan is die heel veel mensen hebben, namelijk Intratuin leegplunderen. De andere hobby is misschien wat meer bizar, namelijk Begraafplaatsen bezoeken!

Als we op vakantie gaan moet er minstens 1 begraafplaats bezocht worden. Op zich wel iets moois, want begraafplaatsen stralen een enorme serene rust uit en op sommige begraafplaatsen kun je je best een tijd vermaken (althans...vermaken, je gedachten op nul zetten enzo). Dit is dan ook één van de hoofdredenen dat mijn vrouw van begraafplaatsen houdt.

De rust en stilte!

Nu wil het, dat een begraafplaats - vanwege het 100jarig bestaan - hier in Hengelo, een route heeft! Jawel...een wandelroute door een begraafplaats. Het is wel mooi, we hebben hem - hoe kan het ook anders :) - vandaag gewandeld. Tussen de mooie hoge eiken en beuken door, langs wuivende coniferen en oude/nieuwe graven, onder hoge treurwilgen en langs vijvers. Het heeft wel iets.moois. Het leid je ook langs bijzondere, of eerste graven en het zet je flink aan het denken.

Het zet je aan het denken over je eigen begrafenis of plek waar je begraven, uitgestrooid of wat dan ook wilt worden en alles daaromheen.


Zeker een aanrader om iets dergelijks een keer te doen, ook wanneer een begraafplaats niet 100 jaar bestaat. Gewoon zelf je route uitstippelen, beetje rondlopen, verdwaalde paadjes zien te vinden en genieten van de rust en de - altijd mooie - natuur!

Zeker - en dat is hier ook het geval - wanneer er een wandelgidsje bij is, waarin verteld wordt van wie een graf is, of welke 'beroemdheid' er ligt. Zo pik je toch een stukje geschiedenis mee van een stad waarin ik in ieder geval niet geboren ben!

Tot de volgende Kollum!

Met groet,

De Smidjes

Geen opmerkingen:

Een reactie posten