Pagina's

dinsdag 23 maart 2010

Zegt de ene kruk tegen de andere ....

Ken je dat?
Een gescheurde kuitspier. Nee? ik ook niet, maar mijn vrouw wel!
Vorige week, woensdagavond, tijdens het sporten kreeg ze de slag te pakken.....de zweepslag wel te verstaan!

Ik zat thuis een beetje tv te kijken....Althans, kijken, zappen is meer het goede woord. Ik weet niet wat jullie vinden, maar tegenwoordig is er echt niets meer op. Goede boeken heb ik wel, maar had ik niet zoveel zin in.....

Enfin, ik zat thuis een beetje tv te zappen en zie mijn vrouw strompelend thuiskomen. Na het heen-en-weer-vragen van wat er aan de hand is hadden we besloten om toch even naar de huisartsenpost te gaan. Tja....hoe dit te doen, met de kleine in bed! Normaal gesproken kunnen we wel opa en oma bellen, maar we moesten al binnen een kwartier bij de post zijn....Dan maar de buren. Daar voorzichtig aangebeld en....ja hoor! Gelukkig, de buurman wilde wel even in de woonkamer zitten totdat we terug waren.

Bij de huisartsenpost waren er best veel mensen op de been (mijn vrouw dus op de ene, want op de andere kon ze niet staan). We zaten in de wachtkamer te wachten, en op een gegeven moment kwam er een stel binnen die ongeveer tegenover ons ging zitten. Die vrouw zag er beroerd uit.....Nee, niet haar kleding, maar beroerd in de zin van misselijk.

Ik ben geen kleinzielig mannetje, maar die man van die vrouw vroeg elke keer aan zijn vrouw of ze moest kotsen.....Nou weet je misschien zelf ook wel hoe dat gaat. Hoe langer aan iemand vraagt - die notabene zich beroerd voelt - of zij moet kotsen, hoe eerder het punt bereikt wordt! EN NIET ALLEEN BIJ HAAR!!! Je begrijpt, ik begon even wat rondjes te lopen om mijn gedachten niet af te laten leiden naar de mogelijk kotsende vrouw! Ah, gelukkig, de dokter we mogen naar binnen!

Uiteindelijk dus twee krukken geleend van de huisartsenpost en mijn vrouw weer naar huis 'begeleidt'. Ons dochtertje lag nog heerlijk te slapen en nadat we de buurman een goeienacht hadden gewenst gingen we ook naar bed. 't was inmiddels al vrij laat geworden en tja, ik moest toch de volgende dag werken.

Over werken gesproken. Deze blog schrijf ik nu in een koffiemomentje thuis. Heb afgesproken dat ik zoveel mogelijk deze week thuiswerk! Fijn, zo'n flexibele werkgever!

Hopelijk is mijn vrouw snel weer mobiel.
Mobiel bereikbaar is ze wel, nu nog mobiel in de benen


oh ja....ze mag inmiddels, zo na een paar dagen, al met 1 kruk lopen, dus ze is op de helft :)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten