Pagina's

maandag 27 december 2010

vieren kerst . . ..

Het is verwarrend voor zo'n kleintje. Kerst en Sinterklaas.
Wanneer is het nu kerst, wanneer is het nu Sinterklaas. En de kerstman is niet echt, maar je zegt toch echt (fonetisch) "SenteKlahs" (Santa Claus) en dat lijkt toch wel heel veel op Sinterklaas. Daarbij komt ook nog eens dat het sneeuwt. En hoort sneeuw nu bij de winter of hoort sneeuw alleen maar bij de kerst? Immers...iedereen heeft het altijd over "Witte Kerst"; maar de sneeuw lag er toch al voor de kerst? En de sneeuw ligt nu toch ook nog na de kerst?


Ja schat...zeggen wij dan, sneeuw hoort bij de winter en niet zozeer bij de kerst. Bij dit soort uitleggen is dan steevast het antwoord "hm" of "oké` waarna onze dochter weer met haar pop gaat spelen.

Over haar pop gesproken. Sinds dat ze een klein neefje erbij heeft, neemt ze haar pop overal mee naar toe. Dit met spuugdoekje, dekentje en verzorgingstas. En niet te vergeten natuurlijk de flesjes (gevuld met appelsap en melk!).

Wanneer haar neefje er echter bij is dan zegt ze vaak "hij huilt veel he?", maar ook hier is zij niet tevreden met het antwoord "dat doen baby's omdat ze graag melk willen drinken" (bijvoorbeeld). Nee, dat is niet goed, want ze vindt het toch niet leuk als hij huilt; dan kruipt ze weer bij papa of mama op schoot en moet ze zelf ook een beetje huilen, of...."ik heb niet gehuild, maar heb wel traantjes".

Van het weekend, lekker kerstweekend gehad.

Eerst zaterdag zelf kerst gevierd. Jammer genoeg konden we vanwege het weer niet naar Opa en Oma in het westen toe, komt deze week wel. Vervolgens zondat bij de andere Opa en Oma kerst gevierd. Ze had hier heel veel zin in, maar vroeg wel in het begin van zondag, "he? maar we gingen toch naar Opa en Oma" (waarmee ze bedoelde de opa en oma in het westen). Daarna natuurlijk weer uitgelegd dat er héél véél sneeuw gevallen is en dat het niet verstandig was om die kant op te gaan , je raadt het al, de antwoorden "hm" en "oké" kwamen weer om de hoek kijken.


Al met al een goed sneeuwballen gevecht gehad met de onze dochter, haar nichtje, Oom, tante, opa, oma, mama en papa....Tja...alleen tijdens het sneeuwballengevecht is papa weer eens door z'n rug gegaan.... 't kan ook niet altijd feest zijn. Lees de oudere blogs er maar op na. Van de zomer is hij ook door z'n rug gegaan tijdens het spelen met de kinderen.

Wordt Papa te oud, of is hij gewoon krakkemikkerig? We zullen het wel niet te weten komen . Hoewel hij is al 37 jaar; dus wie weet aan de terugreis begonnen. Ach, bij 40 begint het echte leven pas, misschien dat zijn rug dan wel weer graat krijgt.

Nu zijn de kerstdagen voorbij, sneeuw is aan het dooien, wegen zijn niet meer (zo heel erg) glad en alleen de kerstboom lichtjes zijn nog aan, in plaats van alle versieringen in het huis. Langzaam afbouwen heet dat, straks nog even je vol (vr)eten met ouderjaarsavond en dan vanaf 1 januari (zal wel 3 januari worden na alle left-overs) weer volop niet-snoepen en rustig aan doen.

Goed uiteinde en tot volgend jaar!!

groetjes,

De Smidjes

zaterdag 18 december 2010

bereiden zich voor (voor kerst) . . .


oh wat een mooie kééééérstboom

Sinterklaas is geweest. Althans... volgens ons, niet volgens onze dochter, die huppelt
 vrolijk rond en zingt nog evengoed Sinterklaas liedjes. Wanneer wij zeggen dat Sinterklaas toch al naar Spanje is, vervangt ze liedjes waar het woord "Sinterklaas" in voorkomt....simpelweg in "Kerstman".

Ach ja...spannende tijd, de decembermaand, voor kinderen. Ook het  niet-luisteren en tegenspreken gaat steeds beter. Het wel luisteren en niet tegenspreken gaat daarentegen voor geen meter. Hoe hard we ook ons best doen, hoeveel truukjes je ook verzint......Het blijft december en de pepernoten zitten blijkbaar nog in de oren..

Het zal wel rustiger worden naarmate het einde nadert, van de maand bedoel ik dan :)

Iets grappigs.
Mijn vrouw was de kerstboom aan het versieren en onze dochter mocht haar kerstboompje versieren. Tussen het versieren door was ze gewoon vrolijk Sinterklaas liedjes aan het zingen. Hoezo, verwarrend? Het komt dan ook wel heel snel na elkaar.

Volgens mij ook in de vorige blog neergezet, maar onze dochter dacht in eerste instantie dat de zwarte pieten alleen met kerst kwamen. En tja.... wat houdt nu "sinterklaas" of "kerst" in. Die ene dag dat pakjesavond is geweest, of het optuigen van de kerstboom? Met onherroepelijk de vraag "waarom zet je de boom op mama en papa, het is toch nog geen kerst?". En alle mogelijke bochten waarin je je wringt om een zo goed mogelijk antwoord op te verzinnen.

Want ja.....waarom zet je de boom eigenlijk in huis? Waarom woont Sinterklaas in Spanje? Waarom lijkt de Sinterklaas bij opa op kantoor niet op de televisie Sinterklaas?

Maar goed, zodra de beste man en de andere beste man (kerstman) in beeld zijn, is het weer net zo indrukwekkend en zijn de vragen weer vergeten!



Onze Alien-kat "Balou"
 
Een goed en gezond 2011 toegewenst voor iedereen die dit blogje leest. Ook voor de mensen die het niet lezen trouwens, maar goed die zullen deze wens ook niet zien :)

Fijne feestdagen en een goed uiteinde!

Tot volgend jaar!

Groeten,
De Smidjes

zondag 5 december 2010

vieren Sinterklaas

De afgelopen weken waren we al flink in voorbereiding op afgelopen zaterdag. Pakjesavond. We zouden namelijk op 4 december het sinterklaasfeestje houden! Zondag is/was mijn vrouw jarig en om nog meer verwarring te voorkomen tussen alle pieten, sinten en kado's hadden we besloten deze dag rustig aan te doen.

Het begon natuurlijk met de intocht van Sinterklaas en al het mysterische gedoe rond de intocht, zoals de Babypiet en de boot die toch al wel in de haven lag (of toch niet?); Sinterklaas die van de babypiet niets af mocht weten en ohoh....waar waren de cadeautjes nu??

Onze dochter was er van overtuigt dat het allemaal wel goed zou komen! En heeft een flink aantal keren haar schoen gezet. Met niet onverdienstelijk leuke cadeautjes daarin, van hoe kan het ook anders, door haar gevraagde spullen :)

Van de week zelfs op mijn werk mijn schoen gezet...Ja, ja...ook daar kwam de Sint langs! en op de peuterspeelzaal, op 3 december, ook nog mooi naar Sinterklaas kunnen kijken die even in de groep van onze dochter langskwam om de kinderen te begroeten. En trots dat we waren op onze dochter, zij was één van de weinige die direct al met de grote zwarte piet wilde dansen.

Een leuk liedje rondom een blokken schoorsteen, op de maat van Papagaaitje leef je nog... Let op, daar komt hij (gereproduceerd door mijn vrouw, want ik heb het niet onthouden :)

Zwarte piet liep op het dak....humpie, dumpie,
Heeft cadeautjes in zijn zak .... humpie, dumpie,

Cadeautjes hier, cadeautjes daar,
Cadeautjes overáááál

Cadeautjes in de schoosrteen....HOEPS....

Dit nog een aantal keren ook met de andere kinderen gedaan te hebben, gingen de zwarte pieten en Sinterklaas weer een (school)deurtje verder.

Afgelopen zaterdagmiddag / avond, nadat iedereen verkleumd binnen was gekomen en hun zoetigheid op had (een culinair hoogstandje, gerangschikt op een weggooi bordje), vervolgens een flinke hoeveelheid patat naar binnen had gewerkt, ging ik naar onze bijkeuken om "koffie" in te gaan schenken.....

Dit "koffie"-schenken was natuurlijk het aanbellen, bonzen op de voordeur en ramen...

Stond ik daar met de pot koffie in de hand, terwijl onze dochter met een gigantische blik in haar ogen de donkere gang in kwam om eens te kijken wat voor kabaal dat was.

Samen met haar nichtje heeft ze in totaal vier (!) - jawel u leest het goed - zakken met cadeau's naar binnen gebracht.

Al met al een zeer geslaagd feestje!

Oh ja....dan nog even dit:
enkele uitspraken van onze dochter die zo in de loop van de weken naar voren kwamen (zet uw verbaasde gezicht op en leest u mee_):

* "Die Sinterklaas bij Opa op het werk, leek helemaal niet op de echte Sinterklaas"
* zittend op de bank, kijkend naar Lingo "Sinterklaas bestaat niet"

Zijn het fases? Legt ze associaties/verbanden snel? We weten het niet, zeker is wel dat ze slim is, en wij misschien al verwachten dat wanneer ze vijf is wij al met kliederige surprises bezig zijn :) (not...)

Tot de volgende kollum,

Met groet,
De Smidjes

zaterdag 30 oktober 2010

hebben een "drama-queen".

"ooohhhh....ik ben zo moéééé'" zegt onze dochter wanneer we eventjes de stad in zijn geweest en wij vertellen dat we thuis nog even een boterham gaan eten.

"Er kan niéts meer bij, mijn buik zit zo vol". En op onze vraag hoe het komt dat de buik zo vol zit (omdat we namelijk op dat moment ruim 3 uur eerder ontbeten hadden, dus het eigenlijk alweer bijna tijd was voor nieuw 'voedsel') antwoordt dochterlief: "mijn buik zit zo vol van het lopen!".

Omdat we aan het wandelen waren kon het niet, maar thuis krijgen we steevast een handgebaar met een jammerende kreet erbij. Een klein stukje les: Leg de handpalm tegen het voorhoofd, houdt het hoofd ietsjes achterover, geef een jammerende kreet met de vermelding "oóóh, ben zo moehoehoe" en je hebt één van die voor ons bekende dramatische dochter bewegingen.

Een andere kant, die mogelijkerwijs nóg leuker is, zijn de zang- en dans activiteiten van onze dochter, afgewisseld met het spelen (ahum...) op de piano. Onlangs nog een klein twitterberichtje geplaatst met het piano- en zangspel van onze dochter.



We zeggen heel vaak dat ze niet meer naar de toneelschool hoeft en eigenlijk direct door kan voor het acteren. Of zangeres natuurlijk! Haar repertoire is op dit moment: K3 tussen de schuifdeuren, Jeroen van Koningsbrugge/Dennis van der Ven (Jurk) tussen de schuifdeuren en op piano en alle mogelijke 100% nl hits (moniek smit (maak nu je move) Jan Smit (leef nu het kan), Guus meeuwis (laat mij in die waan), ... ). Helaas is ze nog niet beschikbaar voor bruiloften en partijen, ze is namelijk pas 3 (oké bijna 3,5).

Wie weet, ooit, in de verre verre toekomst, wanneer wij haar los kunnen laten en ze de weide wereld nog meer mag of kan verkennen......

We gaan het zien!

Tot de volgende kollum,

Met groet,

De Smidjes

dinsdag 26 oktober 2010

Gaan naar Plopsaland (Coevorden)

Afgelopen zondag zijn we naar Plopsaland geweest.
We waren al in een Plopsaland geweest. Tijdens onze vakantie in België (Plopsaland "De Panne"). Maar deze is overdekt. Ook wel een ervaring overigens. Van te voren weet je namelijk niet wat je je daarbij moet voorstellen. Hoe hoog moet het gebouw wel niet zijn, vroeg ik mijn vrouw, aangezien je sommige achtbanen in "De Panne" tot de wolken stijgen ([overdrijfmodus]). Dit alles bleek mee te vallen. Of eigenlijk, we hadden het gro(o)t(s)er verwacht...Misschien komt dat, omdat wij al in "De Panne" waren geweest.


Aangekomen in Coevorden (of eigenlijk Dalen) is het een enorme - soort van - fabriekshal die heel mooi is aangekleed met een wandendecor (vervangbaar door andere decors?) en een soort van sterrenhemel. Overal waar je kijkt zie je mooi geschilderde huisjes. Te vergelijken met Disney, WarnerBrothers Movieworld en dat soort parken. Natuurlijk ook een aantal plopwinkeltjes en restaurantjes waar de interne mens verwend en de portomonee geleegd kan worden.

We waren met ons gezinnetje, mijn vrouw haar broer en zijn gezinnetje (man, vrouw, dochtertje) en haar vader en moeder. Supergezellig.

Onze dochter is helemaal gek van draaimolens, dus daar moesten we natuurlijk als eerste in. Geen probleem, lijkt een beetje op die gigantische draaimolen die bij de efteling staat. Wel iets kleiner maar het effect is wel ongeveer gelijk. Daarna wilde ze graag in een attractie die ik nu maar even de "springende kikkers" noem. Dit is een soort van draaimolen met bakjes waarin je kunt zitten, die eruit zien als kikkers. Dus onze dochter nam voorin in het bakje plaats, en ik nam achter haar in hetzelfde bakje plaats. En daar ging het.......

Het leek van een afstandje minder snel en "heuvelachtig" te gaan dan wanneer je erin zat. http://www.plopsa.be/plopsaindoorcoevorden/attractie/de-bumbamolen <-- hier een indruk van de kikker.

Daarnaast vond ze het fantastisch om van een megaglijbaan af te glijden.. Met Opa hééél veel gedaan, met papa twee keer. Eerste keer ging goed. Tweede keer.......sloeg een spier vast - althans zo voelde het - in mijn been, met als gevolg dat de hele weg naar beneden pijn deed. (en maar lachen.....)..."nog een keer, nog een keer", zei onze dochter, waarop ik zei "vraag maar of Opa nog een keer wil", mij dus slim manouvrerend om niet nog een keer die hele pijn-gang mee te maken :)

Anyway een aanrader, kijk op http://www.plopsa.be/plopsaindoorcoevorden/ voor een indruk.

Met wederom een groet tot de volgende kollum.

De Smidjes

zaterdag 16 oktober 2010

. . .hebben en dochter van 3,5 jaar

Onze dochter is bijdehand, ondeugend en soms gewoon stout.
Zo was ze vandaag aan het spelen met de lego en de duplo. Dat ging best goed. Op een gegeven moment vroegen wij haar de lego even op te ruimen (in de doos te doen) en daar begon ze dan ook mee....althans....1 blokje deed ze in de doos en daarna ging ze gewoon weer verder met bouwen. Dus weer zeiden wij dat ze verder moest gaan met opruimen. Dit herhaalde zich nog een paar keer, waarop dochterlief kwaad werd en met lego begon te gooien.

Wij leren haar - althans.....het blijkt altijd een poging tot te zijn :) - dat ze niet mag gooien met speelgoed. Dus ik zei tegen haar (in gespeelde bozigheid..) "oh....gaan we gooien met speelgoed, dan gaan we alles maar op zolder neerzetten zodat je er even niet mee kan spelen". Waarop zei natuurlijk begint te huilen en gillen dat ze wel wil spelen.

Mijn vrouw en ik zijn de lego in de doos aan het doen en zetten de doos alvast op tafel. Dochter huilt verder en kijkt wat in het rond. Plots stopt ze met huilen en zegt "Hé papa, er ligt nog een stukje onder de tafel".  Waarop ze onder de tafel kruipt, het stukje lego pakt, deze aan mij geeft en vervolgens weer op dezelfde plek gaat zitten en weer enorm begint te huilen dat ze wel wil spelen!

Hoe vreemder kan het zijn?

En verder is ze enorm bezig met cijfers te leren ontdekken. Dit doet ze - hoe verbazingwekkend genoeg - door naar lingo te kijken!

Bij Lingo moeten de kandidaten als ze een woord geraden hebben een bal zoeken en pakken (joh! hoor ik jullie nu denken). En wanneer ze een bal hebben gepakt wordt het getal opgelezen. En negen van de tien keer, als onze dochter iets oppikt of hoort - onthoudt ze wat ze gezien of gehoord heeft, en dat werpt blijkbaar zijn vruchten af.

Zo waren we vandaag naar het winkelcentrum Groot Driene (u allen wel bekend :) ) en kwamen we natuurlijk langs de huizen in de wijk. Onze dochter ging bij elk huis kijken wat er op het huisnummer stond. En ook hier - negen van de tien keer - had ze het goed!

Dus wie nu nog zegt dat lingo een stom spel is, mag zich nog wel eens achter zijn oren krabben, of een kind voor de televisie zetten om te zien hoe leuk het tv-spelletje is. Zo nu en dan krijg je namelijk te horen "Als ze de rode bal pakken is het niet goed hé mama?", of "JAAAAA DE GROENE BAL!!!".

Ons wervelwindje gaat na lingo altijd lekker slapen. Het gaat zelfs zo ver dat ze over lingo droomt!

Nu de woorden nog :)

Tot de volgende kollum!

Met groet,

De Smidjes

zondag 10 oktober 2010

. . . wandelen een route.

Van wie het bezoekt,
Wordt ingenomen door,
De rust die het uitstraalt,
Met een intens gevoel,
Van lege gedachten,
Die je hoofd vervullen



Mijn vrouw heeft twee hobbies. Één daarvan is die heel veel mensen hebben, namelijk Intratuin leegplunderen. De andere hobby is misschien wat meer bizar, namelijk Begraafplaatsen bezoeken!

Als we op vakantie gaan moet er minstens 1 begraafplaats bezocht worden. Op zich wel iets moois, want begraafplaatsen stralen een enorme serene rust uit en op sommige begraafplaatsen kun je je best een tijd vermaken (althans...vermaken, je gedachten op nul zetten enzo). Dit is dan ook één van de hoofdredenen dat mijn vrouw van begraafplaatsen houdt.

De rust en stilte!

Nu wil het, dat een begraafplaats - vanwege het 100jarig bestaan - hier in Hengelo, een route heeft! Jawel...een wandelroute door een begraafplaats. Het is wel mooi, we hebben hem - hoe kan het ook anders :) - vandaag gewandeld. Tussen de mooie hoge eiken en beuken door, langs wuivende coniferen en oude/nieuwe graven, onder hoge treurwilgen en langs vijvers. Het heeft wel iets.moois. Het leid je ook langs bijzondere, of eerste graven en het zet je flink aan het denken.

Het zet je aan het denken over je eigen begrafenis of plek waar je begraven, uitgestrooid of wat dan ook wilt worden en alles daaromheen.


Zeker een aanrader om iets dergelijks een keer te doen, ook wanneer een begraafplaats niet 100 jaar bestaat. Gewoon zelf je route uitstippelen, beetje rondlopen, verdwaalde paadjes zien te vinden en genieten van de rust en de - altijd mooie - natuur!

Zeker - en dat is hier ook het geval - wanneer er een wandelgidsje bij is, waarin verteld wordt van wie een graf is, of welke 'beroemdheid' er ligt. Zo pik je toch een stukje geschiedenis mee van een stad waarin ik in ieder geval niet geboren ben!

Tot de volgende Kollum!

Met groet,

De Smidjes

zaterdag 2 oktober 2010

. . . op zoek naar een auto (alweer, deel 2)

Héhé, we hebben er één gevonden hoor. Een mooie paarse 850 GLT 2,5i uit het jaar 1995.
Hoe we hem gevonden hebben? Via de verschillende sites, zoals in ons eerdere verhaal verteld, hebben we diverse verschillende auto's bekeken.

We moesten er een eindje voor rijden, maar uiteindelijk was dat het wel waard! Zaterdagochtend vroeg zijn we vertrokken naar Leeuwarden om te kijken naar de paarse volvo 850. Het was vrij regenachtig en kwamen daar aan. We hadden afgesproken bij de kwik-fit, want de persoon die hem verkocht, werkt daar.

Natuurlijk hadden we de TomTom nodig, want zonder kunnen we niet tegenwoordig :)
We kwamen aan in Leeuwarden en bij de kwik-fit. Ik zag hem staan en had gelijk zoiets van "zucht....daar staat er weer zo één". Dit omdat bij de eerdere ervaringen (of moet ik zeggen aanvaringen?) met de andere auto's ze eigenlijk allemaal in slechte staat waren.

Een voorbeeld:
We hadden een bloedmooie auto in Almelo zien staan (althans....op de website met de foto's zag deze er waanzinnig uit). Leren bekleding, mooie rode bordeaux achtige kleur. Dus toen is mijn vrouw op een dinsdag daar naartoe gegaan om de auto te bekijken. (ik zelf zat in Breda http://www.nhtv.nl/ nog lekker te werken aan mijn osiris project). Ze vertelde mij dat de auto niet bordeaux rood was, maar meer tegen het bruin (!) aan en de binnenkant was wel mooi leer (uiteraard niet nieuw, maar wat wil je met een auto van 15 jaar). Echter bij de binnenkant aan de passagierskant was de airbag (let op.....nu komt het) teruggepropt op de plek waar deze hoort te zitten!

Dit was dus een duidelijke nee!

Dit verhaal en de andere auto's die we gezien hadden ontmoedigde mij dus om helemaal naar Leeuwarden te gaan om nog zo'n  brakke auto te bekijken. Maar goed, mijn vrouw was toch nieuwsgierig. En tja....wat doe je dan als liefhebbende man........juist, je geeft toe :)

Dus wij in Leeuwarden daar aangekomen, zien we de auto staan en lopen we er even omheen en daarna lopen we naar binnen toe. Toegegeven, na het rondje om de auto hadden we allebei zoiets van: "die ziet er keurig uit". Tuurlijk, er zitten wat deukjes en krasjes enzo, maar dat is de charme van zo'n oude auto.

De man van wie de auto was, moest nog even een klant helpen en kwam daarna naar ons toe. Hij loopt met ons mee naar de auto en laat even de binnenkant zien. Ook die zag er - jahaa....ik moet het echt toegeven - heel strak uit. Hij vraagt of we even een stukje willen rijden. Zo gezegd zo gedaan, we gaan een stukje rijden (die man en ik) en ook daar moet ik weer toegeven (help......mijn vrouw had gelijk) het rijdt als een zonnetje...>Alles lekker strak afgesteld en een super geluid. (niet voor niets heet een 850 een Roffel).

Enfin....heel leeuwarden doorgeweest om geld bij elkaar te sprokkelen. Natuurlijk geen rekening gehouden dat je niet meer als 250 euro bij een andere bank kan pinnen (eenmalig op een dag!).......je snapt natuurlijk wel dat dit ons ruim 1,5 uur gekost heeft om het geld bij elkaar te kunnen pinnen (van bank naar bank....).
Uiteindelijk gelukt! Auto op naam gezet, en ............................rijden maar!

We zijn nu dus de trotse bezitters van een 850, oftewel ons roffeltje :)
(met nu al een mankement....de remlichten doen het niet...ach ja, wordt van de week de remlichtschakelaar vervangen, dan komt dat ook weer goed).

Oh ja....voor de nieuwsgierigen onder ons, dit is 'em:


Roffeltje

Tot de volgende kollum maar weer,

Met Groet,

De Smidjes

vrijdag 24 september 2010

. . . gaan op reis; althans....deze Smid alleen :)

In het vroege ochtendgloren,
Staart hij bedachtzaam naar buiten,
Tot een collega hem met een groet,
Uit de dagdroom haalt

Misschien vragen jullie je af waar dit gedicht/versje vandaan komt. Is zelf verzonnen, vanochtend toen ik rond kwart voor acht in Breda aan het wachten was op een collega die voor mij de deur kon openen. Ik keek naar buiten (over Breda heen, uitzicht op de koepel) en bedacht dit gedichtje. Ik heb het niet opgeschreven maar onthouden en dacht vind het wel toepasselijk om dat hier eventjes te melden voorafgaand aan mijn blog :)

Deze week ben ik iedere dag vroeg aan het opstaan (zo rond half zes) om daarna rond kwart voor zes op pad te gaan voor mijn (tijdelijk?) project voor de NHTV in Breda. Ze zijn daar bezig met het OSIRIS project. Enfin...deze blog zou niet zakelijk zijn, dus ik ga er ook niet verder op in, dan moet je mijn zakelijke blog ook maar lezen op http://blog.tjsmid.nl daar kunt u alles lezen over wat ik doe, kan of aanbied!

De vestiging waar ik zit van het gebouw is een redelijk kleurrijk spektakel. Met behulp van vier kleuren (rood, geel, blauw en groen) wordt aangegeven welke richting je daar kunt studeren. Vind ik een mooi concept.

Wat wel een drama is, zijn de mensen die onderweg zijn. Zoals eerder getweet. Het lijkt wel of mensen in de file 170 kilometer per uur willen rijden, terwijl je op dat moment maar 50 kan. Ik zeg bewust kán, want mág is allang geen sprake meer van in Nederland. Komt er een gat in de file? Geven de matrixborden nog 50 aan? Geen probleem, we scheuren met zijn allen gewoon met 120 op de volgende stoet wachtenden af, om daarna flink op de rem te gaan staan en onze voorganger te duwen of te seinen.


En kan alles doorrijden, dan is bumperkleven is een sport geworden, want je moet natuurliijk wel zorgen dat je zo snel mogelijk, weer zo hard mogelijk rijdt! anders tel je niet mee (geloof ik).

Zo stond ik van de week ook in de file. Alles stond stil! (je leest het goed, het stond stil!). Dus ik was eventjes een klein berichtje aan het typen op mijn mobieltje om het thuisfront te laten weten waar ik was. Ja, ik weet het, niet goed te praten dat sms-en onder het rijden...euhm....stilstaan. Zit er een rode passat achter mij, die gaat claxoneren!! Nu vraag ik je....Je staat stil, of je mag misschien een halve meter rijden. Wat is het nut?

Ik denk dat ik een bordje achterop de auto ga laten zetten met de tekst "Als je dit kunt lezen, rijd je te dichtbij"

Met groet,

De Smidjes

zondag 19 september 2010

. . op zoek naar een auto (alweer, deel 1)

Een nieuwe bloglook, een nieuwe aanpak. "De Smidjes . . " met daarachter per titel alles wat je maar kunt verzinnen, dus "De Smidjes .... Gaan op vakantie" of "De Smidjes .... op zoek naar een auto".


Helaas.....We hebben onze mooie luxe v40 moeten verkopen, en we zullen er een goedkopere wagen voor terug willen kopen.

Gisteren hebben we de ene helft van de dag besteedt aan het internetten (marktplaats, volvo fora - of is het fori? -, dealersites, googlen), waar we al hartstikke gaar van werden en dat onze dochter ook op een gegeven moment dacht "Krijg ik nog aandacht of hoe zit dat....".

De tweede helft van de dag besteedt aan het rondtoeren door onze omgeving, zoekende naar de auto's die we tegenkwamen. Maar of ze nu echt mooi waren? nee.....nog niet, maar in principe mag je dat natuurlijk ook niet verwachten voor de prijsklasse waarin we op zoek zijn.

We hebben onze ogen laten vallen op de Volvo 850. Eerder in deze kollumpies, of was het toch alleen via twitter? heb ik aangegeven dat we deze auto wel eens als lease auto mee hebben gekregen, en dat is ons ontzettend goed bevallen. Dus wij zijn op zoek gegaan naar een goede/mooie nog bruikbare volvo 850.

Voor het gevoel hebben we - nadat we een aantal auto's bezocht hadden, maar waar we geen goed gevoel bij houden - ook nog even gekeken naar een rode renault twingo uit een grijs verleden. Ja dahaaag......Een Twingo! is wel een leuk autootje, maar vergeleken bij onze auto (v40) en welke ons hart heeft gestolen (850) natuurlijk geen optie.

Twijfel hier, twijfel daar....

Enfin....
Nu hebben we toch besloten niet naar andere merken te gaan kijken, maar ons alleen te richten op de Volvo 850 GLT. We hebben er een aantal op het oog, en moeten hier nog even verder naar kijken. Dus deze aflevering wordt sowieso vervolgd.

Nog tips, trucs, andere zaken waar we op moeten letten? laat het ons weten, we staan voor alles open! (nou ja...alles...)

Oh ja, nog even iets over onze dochter.

Gisteren waren we dus op weg binnen onze omgeving om de auto's te bekijken. Waren we op een gegeven moment bij een autogarage en onze dochter sliep prinsesheerlijk in haar kinderzitje. Wij besluiten haar te laten zitten/slapen en zetten de auto neer, doen voorzichtig de deuren open (om haar vooral niet wakker te maken). Ik laat de deur open staan, voor toch nog een beetje frisse lucht ... (schijnen ze nodig te hebben) .... Een tijdje later zeg ik tegen mijn vrouw, dat ik toch nog even naar de auto ga, om te kijken of ze al wakker is. En ja hoor.....overstuur......Ik haal haar uit de auto, stel haar gerust en ze mag even lekker spelen terwijl wij aan het rondlopen zijn.

Vanochtend zitten we aan de ontbijttafel en wat zegt dochterlief "toen ik gisteren in de auto zat, en jullie er niet waren....moest ik huilen". Dit heeft ze in totaal drie maal herhaalt......hoezo, je krijgt het nog jááárenlang te horen :)

Met groet en tot de volgende kollum

De Smidjes

maandag 13 september 2010

Microfoontje . . .

Vaders en Moeders van weleer,
Staan te dansen telkens weer,
Met de muziek kun je komen,
Tot een feestelijke sfeer



Onze dochter zingt mee met muziek! Ach, zult u denken, dat doen ze allemaal. Dat klopt! maar dat maakt het er niet minder interessant op, om het erover te hebben :)

Vooral wanneer ze - let op ze is 3 en een half jaar oud - het liedje Leef! van Jan Smit hoort. (tja bij ons staat de zender nogals eens op 100% nl; tenminste, als ik thuis ben :) Zult u misschien een suffe zender vinden, maar 3fm, radio538, q-music vind ik te schreeuwerig, skyradio ligt mij niet zo, en 100% nl zit er tussen in, met niet alleen maar nederlandse muziek overigens; maar dat is weer een andere discussie....)

Enfin...zodra ze het nummer hoort springt ze van de stoel af en begint te huppelen en te dansen in de kamer, pakt haar microfoon. Alles wat voor een microfoon door kan gaan is een microfoon. Dat gaat van een autotje tot een stukje lego tot een poppetje. Oh nee....poppetjes niet, dat zijn namelijk haar `kindjes`. Als je haar zegt `Leg dat poppetje even weg` , dan krijg je tegenwoordig steevast de opmerking `dat is geen poppetje, dat is mijn kindje!`.

Ook als ouder leer je dus vrij snel :)

Terug naar het nummer Leef! van Jan Smit. Onze dochter pakt iets wat een microfoon moet voorstellen, en rent en zingt door de kamer. Vooral het refrein is dan leuk. De tekst is ongeveer "Leef nu het kan, praat met jan en alleman...", zij maakt ervan "Leef nu het kan, jan demannepan....." (tja..ongeveer, want ze is nu niet thuis en ik kan het haar niet laten zingen, maar geloof me, het klinkt hilarisch als ze mee zingt.

En als Jeroen van Koningsbrugge en Dennis van der Ven (Een Jurk) op de radio zijn met "ik zou zo graag ..." dan roept ze altijd "Dat is jou liedje hé papa?". (ze heeft mij een tijdje terug deze cd gegeven. Waanzinnig leuke cd overigens; echt een aanrader!).

vrijdag 3 september 2010

Volvoriaans

Onze dochter blijkt een echte volvo liefhebber te zijn.
We hebben op dit moment een leen-auto omdat onze eigen volvo bij de garage staat.
Mijn vrouw had haar in de auto gezet en na eventjes rond gekeken te hebben zegt ze:
"hé, deze auto heeft hetzelfde stuur, met dezelfde letters".

Oftewel; ze herkent de volvo aan de letters, ondanks dat ze niet kan lezen.

Nu vraagt u zich natuurlijk af, waarom staat de auto bij de garage.
Dat zal ik u eens vertellen, dit heeft te maken met een grote opknapbeurt. Het dak, de motorkap, de zijkanten en de achterkant worden allemaal vernieuwd. Hij krijgt als het ware een nieuw kostuumpje :)

Een en ander heeft nog met de windhoos te maken die op 12 juli bij ons in hengelo heeft gewoed.

Terugkomend op haar uitspraak:
Feest der herkenning dus bij onze dochter! Zij vindt de leen-auto - ook een volvo, maar dat had u al begrepen - minstens net zo mooi als onze eigen v40. De leenauto is een oude (1995), over de 3-ton draaiende Volvo 850 2,5I. Het rijdt dan ook als een tierelier. Tuurlijk, hij kraakt en piept en doet, maar daar is het dan ook een oude auto voor.

En.....omdat je het niet zou verwachten, zit er geen CD in, maar wel een CD...........oftewel Cassette Deck :)
Een wat??? Ja, mensen, die goede oude tijd met LP's, Singles en Cassette bandjes!

Maar goed,
Vanmiddag onze eigen auto weer ophalen, want eigen is ook weer fijn !

woensdag 25 augustus 2010

Uitspraken . . . (2)

Zitten we (Vrouw, dochter en schoonmoeder) in de auto op weg naar huis.
We hebben de radio aan en het lied "Lief, je bent de hemel" van Tim Douwsma op de radio (als je het hoort, weet je het wel: http://www.youtube.com/watch?v=QeNBhosVKtE) .

En het refrein begint dus met de zin
"Lief, je bent de hemel [. . .]"; waarop dochterlief zegt "Bente is toch niet in de hemel?". (Bente is de naam van haar vriendinnetje).

Leg dat maar eens uit . . .

zaterdag 21 augustus 2010

Uitspraken . . .

Het is weer tijd voor een korte blog met wat uitspraken van (of tegen) ons dochtertje.

Gisteren in de tuin stond ze bij het hek te kijken naar de (klein)kinderen van de achterburen. Het jongetje zei tegen haar : "Ik woon hier. Je kent me niet, want ik kom niet vaak buiten.". Mijn vrouw en ik lagen dubbel en Selena reageerde met "Ik ben gisteren met opa en oma naar de speeltuin geweest". Jongetje antwoord "Oh. ik ben vanochtend naar de waarbeek geweest". Ons dochtertje reageert met: "ik ben bij  "De Waarbeker" geweest", waarop het jongetje weer zei: "Neehee, daar ben ík geweest!!"

Enfin....flinke discussie over het hek heen.

Vanmiddag liepen we naar een winkelcentrum (eigenlijk moet ik "Het" winkelcentrum neerzetten van mijn vrouw, omdat het niet uitmaakt!...nu goed dan :)) Vanmiddag liepen we naar het winkelcentrum  en liepen we langs wat geparkeerde auto's. Bij één van de auto's zei ze "Dit is een mooie auto voor mij he?". en toen zei ik: "Heb je dan een rijbewijs?".  Waarop zei antwoordde "Nee, maar wel centjes om erin te doen en dan rij je ook".

Dit behoeft een kleine uitleg (nu komt er op de televisie meestal een leuk melodietje, maar goed, dat denken jullie er maar bij):
In het winkelcentrum staat een gele bus waar kinderen in kunnen spelen, daar kan geld in (1 euro of 50 eurocent....met 50 eurocent maakt hij een kort ritje, met 1 euro gaat hij naar de remise :)). En zij ziet natuurlijk dat er af en toe door ons - als we weer eens iets over hebben - geld in gestopt wordt. Vervolgens gaat de bus geluid maken en bewegen......vandaar dus "Als je geld hebt, rijdt een auto ook"....


Motto:
nope.....'k weet er ff geen.....
Geen motto is ook een motto

dinsdag 17 augustus 2010

Regen

't regent, 't regent,
De daken worden nat,
Er kwamen twee soldaatjes aan,
Die vielen .. . .

U kent deze woorden wel. De woorden van een versje van vroeger en nu. Heel populair bij kinderen. Ook wij hebben het versje weer eens uit de kast moeten halen. Dochterlief is namelijk nog steeds erg onder de indruk van de storm in hengelo die op 12 juli veel bomen heeft doen omwaaien (voor foto's zie http://twitpic.com/photos/tjsmid ).

Je kunt haar wel vertellen dat er niets gebeurd als het regent, maar toch heeft ze enorm veel moeite om (vooral) de drempel over te gaan om naar buiten te gaan.

Ondertussen zijn we een kleine maand verder en durft ze enigszins wel naar buiten. Een veel gehoord zinnetje op het moment is "Als het droog is dan kunnen we gaan" of - wanneer we bij oma en opa zijn en we gaan naar huis - dan zegt ze "Maar het is nog niet droog" of "het druppelt een beetje", waarna ze redelijk weemoedig naar buiten kijkt. En als dan het moment daar is dát ze naar buiten moet, dan wil ze nu een handje en niet meer los.

Het is moeilijk voor zo'n klein meisje de indrukken te verwerken van zulk een grootschalig gebeuren. En dan niet alleen dat de bomen omgevallen zijn, maar ook nog eens dat het verschrikkelijk hard heeft gewaaid (dit hoorde zij omdat we de ramen open hadden), veel  en hard heeft geregend (natte bladeren waaiden naar binnen, je kon door de regen niet naar buiten kijken zo dicht op elkaar waren de druppels) en het feit dat we direct daarna naar buiten zijn gegaan om polshoogte in de buurt te nemen (tja....dan zijn de omgevallen bomen echt in beeld!).

Langzaam maar zeker gaan we weer de goede kant op. De straat heeft geen bomen meer, onze dochter heeft al een paar keer in de regenplassen mogen stampen met haar nieuwe laarsjes, regenjas en paraplu. En langzamerhand merkt zij ook dat regen op dit moment maar regen is en wind op dit moment ook maar wind....

Laten we haar - op dit moment - maar niet vertellen, dat dit vaker zou kunnen gebeuren. . Dat zien we dan wel weer!

woensdag 4 augustus 2010

belgieeeeuuuuuuuhhhh

Zo, héhé, de vakantie zit erop. Ik krijg nu direct een "sneer" van mijn vrouw. Ze zegt "Dat is raar...de vakantie zit erop, dat type je toch niet?". Maar ik bedoelde eigenlijk; de vakantie is volop actief geweest en nu zijn we thuis en zijn we eigenlijk weer aan vakantie toe :)

Wat hebben jullie gedaan? hoor ik u vragen. Welnu, eigenlijk niet eens zo gek veel. We zijn naar de belgische kust geweest (Oostduinkerke - Koksijde). Overigens dit stukje is een enorme aanrader! Er wordt nu zoveel reclame gemaakt over "De Panne" (omdat PlopsaLand daarbij ligt), maar "Oostduinkerke aan zee - Koksijde" heeft van al die belgische kustplaatsjes de mooiste boulevard. De reden hiervoor ligt in het feit dat je hier direct naar de zee en het strand kunt lopen zonder dat je eerst een trap af moet.

Enfin...we zijn bijna elke dag naar het strand en de zee geweest. Onze kleine meid wilde de eerste keer niet in de zee, maar na even wat afleiding en haar laten voelen dat het helemaal niet zo eng is, heeft ze de tijd van haar leven gehad. Ze heeft "gezwommen" (lees: op haar buik liggen en "tijgeren").

Ook is ze met mij vaak in het zwembad geweest (Aquafun); het zwembad is niet te groot of te klein. De kleine kinderen kunnen zich prima vermaken, en wat ze heel erg leuk vinden is dat het zwembad op gezette tijden in een golfslagbad veranderd. Dan komen er golven waarover ze heen kunnen springen (althans, de kinderen van ongeveer 2 tot en met ongeveer 36 :)) of lekker mee laten voeren vanuit het diepe naar het ondiepe.

het lijkt wel of ik hier reclame aan het voeren ben voor dit vakantiepark van Sunparks. Oh? had ik nog niet genoemd? Het park zelf was niets bijzonders, je hebt een receptie, een winkel, en natuurlijk de "gerenoveerde" huisjes..Waar ik nu maar even niet op in zal gaan :) wil je daar meer over weten, moet je er maar zelf naar toe gaan. Een tip is wel: vraag zovel mogelijk sleutels voor het huisje, want voor je het weet, sta je voor een dichte deur. En oh ja...niet te vaak warm water willen gebruiken, de CV ketel is zo leeg!

Genoeg over dit, nu Plopsaland. Wat een ontzettend leuke dag heeft onze dochter gehad! En wij natuurlijk (aldus mijn vrouw). Ze is in heel veel snelle atracties geweest (ken je dat....de ronddraaiende theekopjes? daar wilde ze ontzettend graag in, maar in een redelijke achtbaan?   niet!)

Al met al een zeer geslaagde voor herhaling vatbare vakantie :)

Oh ja......voor de papa's; K3 was er ook tijdens de zomeravond in Plopsaland.....ook een aanrader!

dinsdag 13 juli 2010

Wind(h)o(o)(w)s

Niet te filmen, zo snel was het voorbij, de windhoos die hier over hengelo trok!
voor een volledige foto reportage uit eigen straat kijk op http://twitpic.com/photos/tjsmid ; daar hebben we een aantal foto's neergezet van de ellende en leegte die de windhoos heeft achtergelaten.

Mijn dochtertje had wel flink veel paniek, maar nadat de "bui" over was en we de straat op gingen zij ze (enigszins in paniekerige sfeer) "Gelukkig hebben de bloemen wel water", en nog iets ontroerend, namelijk "We moeten Opa/Oma bellen om te kijken of alles goed met hun is" .

Tja...ze mag dan drie jaar oud zijn, maar dit tekent wel hoe mooi ze emoties kan weergeven.

Motto:
Men zegt altijd "Na regen komt zonneschijn"; dit is bij ons wel heel letterlijk; alle bomen die het straatbeeld kenmerkte van de enschedesestraat zijn namelijk bijna allemaal verdwenen! (meer licht dan ooit in huis)

vrijdag 9 juli 2010

Paspoort

Een tijdje terug bericht gekregen van de gemeente dat onze paspoorten verlengt moesten gaan worden. Niets aan de hand zult u zeggen. Onze paspoorten verlopen op 12 juli. Overal waar je je paspoort nodig hebt gehad de afgelopen paar weken werd geroepen; "Let op! uw paspoort is bijna verlopen, wist u dat?" (met in de gedachten het antwoord "nee., echt?").

Enfin, gisteren naar de gemeente gegaan om de paspoorten te verlengen. (8 juli! reken maar uit, volgende week vrijdag 16 juli op vakantie, dus met 5 werkdagen, kom je om en nabij donderdag 15 juli uit!! is nog op tijd :))

Natuurlijk; eerst nummertje trekken. Dat zal wel even gaan duren denk je dan, maar nee; het was nog vroeg (iets over negenen); we konden redelijk snel naar het loket toe.

Zit daar een mannetje achter "Goedemorgen meneer, mevrouw wat kan ik voor u doen?". En dan begint het. "We willen een ID aanschaffen" (tja, geen paspoort, maar een ID, voor een kind kost een ID EUR 8,95 en een paspoort rond de EUR 50! Oh ja, we hadden ons dochtertje ook mee). Oude ID's moesten ingeleverd worden, en mijn vrouw had die van haar nog en levert dus netjes haar ID in.

Ikzelf daarentegen; had geen ID(ee) waar mijn ID was, dacht dat ik hem nog in de portomonnee had. "Dan heeft u een probleem meneer", zei die aardige man achter het loket. Ik zeg nog "Hoezo, ID is verlopen, en ik heb mijn paspoort nog, dan verleng ik die wel". Maar niks, dat mocht niet baten. Als je 1 identiteitsbewijs kwijt bent, dan kun je nog zo leuk een andere willen verlengen, maar dat mag dus niet!

"u moet naar het politiebureau om een proces verbaal voor uw vermiste ID op te laten maken. Maar voor u, mevrouw, en uw dochter, zal ik gewoon verder gaan".

U begrijpt het al; de dag was iets minder leuk geworden voor mij.

Wij dus naar het politiebureau, waar een wat oudere politie agent wat gegevens van mij opvraagt (eerst geboorteplaats, vervolgens na een minuut of 10 komt hij terug met de vraag waar we wonen....je denkt "had hij dat niet gelijk kunnen vragen?"; maar goed).
Vervolgens een klein half uurtje gewacht en krijg ik dus het proces verbaal mee, die ik vervolgens weer bij de gemeente kan inleveren.


En nu komt het: Ook daar moet ik een briefje ondertekenen dat het ID vermist is!

Over gestructureerd gesproken. Het volgende ID(ee):
a. als een persoon zijn id of paspoort om wat voor reden niet heeft, zet een vinkje aan in het systeem dat id/paspoort verloren is
b. dit vinkje zorgt ervoor dat er naast de papieren handel voor het aanvragen van een verlenging of nieuw id/paspoort ook een proces verbaal formulier wordt uitgedraaid (het is toch allemaal hetzelfde wat erop staat, ofwel gewoon een standaard brief)
c. laat dit ondertekenen
d. zet gewoon de procedure van aanvraag in gang, zodat de persoon in kwestie niet EERST naar het politiebureau moet, waar de agenten het te druk hebben om een dergelijke formaliteit eigenlijk uit te voeren, en vervolgens weer OPNIEUW naar de gemeente moet om ALWEER een formulier moet ondertekenen, waar HETZELFDE opstaat als op het PROCESVERBAAL

Tja...we moeten elkaar aan het werk houden nietwaar?

maandag 5 juli 2010

leuk hoor . ..

Eindelijk! een koel dagje tussendoor; althans, koel, het is nog zo'n 25 graden en er staat wel wat wind, wat het wel weer lekker maakt. De overige dagen (vrijdag/zaterdag/zondag) waren wat mij betreft afzien! U raadt het al, ik ben geen warmte mens (qua weer bedoel ik dan).

Onze dochter vindt het hélémaal gewéldig! "Lekker warm hè?" is een vraag die wij geregeld krijgen te horen.

Van het weekend voor haar het zwembadje opgezet (in de schaduw) zodat ze lekker kan 'spetteruh en spatteruh'; ben ik er - na een kort supermarkt bezoek - zelf ook even in gaan pootje baden. Dat vindt ze nog het allermooist, met papa in het badje!

Over supermarkten gesproken, volgens mij zijn auto's met airco's en supermarkten de beste plekken om te vertoeven met dit weer. Ik denk persoonlijk dat het daarom ook afgeladen was met mensen in de supermarkt. Mensen blijven maar in de gangpaden ronddolen. Doen net of ze dingen niet kunnen vinden. (ten opzichte van mij; ik kan het écht niet vinden wat ik zoek). Vervolgens loop je via de schuifdeuren naar buiten en krijg je een klap in je gezicht van de warmte.

Anyway:
Hou het hoofd koel, door pootje te baden....

zondag 20 juni 2010

Het is zover!

Mijn dochter doet het! Wat zult u zeggen, wel nu, plassen op het potje! jaja, zonder luier! Is een hele vooruitgang hier in huis (scheelt namelijk dadelijk ook weer luiers kopen). Alles wil ze nu zelf doen wat, zoals ze zelf zegt/vraagt "Ik ben een grote meid he?" (waarbij de toonhoogte van redelijk hoog, naar heel hoog gaat....ik zou zeggen, probeer het eens na te doen...klinkt best grappig).

Nog even wat anders nieuws. Ik heb mijn nieuwe site TjSmid.nl gelanceerd www.tjsmid.nl en ook daar heb ik een link naar een blogsite staan. Niet deze, want deze gebruik ik eigenlijk alleen zo nu en dan om iets leuks over mijn dochtertje te vermelden. De andere blog is puur zakelijk.

Dus ben je of bent u geïnteresseerd, kijk dan op www.tjsmid.nl dan zie ik u graag straks daar!

oh ja, deze blog blijft dus wel bestaan, maar zal niet meer zo frequent beschreven worden (hooguit 1x in de twee weken).

Mijn motto:
Eenvoud siert de mens, wat mede mogelijk gemaakt wordt door creatief denken

dinsdag 8 juni 2010

Roerige tijden

Gisteren was de kogel door de kerk. Ik kon niet mee. Het schip zeilt een andere kant uit en blijkbaar is er geen plek voor nog een matroos. Of is het "nog" geen plek? Ik weet het niet, ik zie of hoor het wel.


Mijn creativiteit om een nieuw schip te vinden wordt wel op de proef gesteld. Het is komkommertijd en veel schepen of bootjes zitten 'op slot' en hebben nog geen mogelijkheden voor nieuwe matrozen..


Is niet erg. Aan wal staan kan ook leuk zijn, mits je dat natuurlijk goed aanpakt.


Liever ga ik op een schip mee en laat ik daar de creativiteit op die manier de volle loop.


De meeste mensen zouden op dit moment in hun kollum een verzoek of roep om aandacht verwerken naar een nieuwe baan (tja mensen, we laten de metafoor even voor wat hij is). Maar ik doe dat niet, waarom niet? Omdat ik van mening ben dat een blog geen persoonlijke benadering is en er geen echte plaats is voor actie/reactie.


Houdt natuurlijk niet in, dat ik niet open sta voor een aanbod.


Spreuk van vandaag:
Overdaad wordt vervangen door eenvoud; binnenkort meer

zondag 30 mei 2010

Eigen site

Het moet gezegd worden. Ik dacht een eigen site te gaan maken. Even een persoonlijke mening. Wat ik namelijk van de hedendaagse sites vindt is dat er te veel en te vaak van allerlei toestanden worden gebruikt om de site zo mooi en strak mogelijk eruit te laten zien.
Persoonlijk ben ik van mening dat een site er zo eenvoudig mogelijk uit moet zien.

Toegegeven: deze blogsite van mij heeft ook diverse poespas, maar dat heeft meer te maken met het feit dat er een vast stramien is waarin deze blog gemaakt kan worden. Túúrlijk; als je heel veel verstand hebt van html of andersoortige ontwikkelingen zou je natuurlijk de hele mikmak kunnen veranderen.  De vraag is of je dat ook echt wíl. Nou....ik niet dus. Ik heb gekozen voor het registreren van mijn domein
www.tjsmid.nl en daar fijn straks mijn eigen creativiteit kwijt te kunnen. Want hoe eenvoudiger je iets wilt hebben, hoe creatiever je moet zijn!

Niet voor niets is bij Jan des Bouvier (jaja mensen, een woordgrapje!) de basis wit en de accenten van kleur in plaats van andersom.

Oh...nog even iets anders (dit blijft toch een blog over onze dochter):
We hebben zojuist een flink rondje in de plensende regen gelopen, maar toch hield dit mijn dochtertje niet tegen om op een glijbaan te willen glijden.

...Je ziet de dingen zoals je wilt dat je ze ziet...

dinsdag 18 mei 2010

oud hollands twi(s)te(re)n

met dank aan de veronica gids van deze week :)


(mocht het niet mogen, dan mag het weer gaan; over copyright gesproken bedoel ik dus)

dinsdag 11 mei 2010

Kinderlogica

"Mama, ik wil mijn winterjas aan, want er staat wind"

Ook leuk is de volgende:
Ik ben op een gegeven moment aan het thuiswerken en zet de laptop aan.
Onze kleine meid zegt "Ik wil even mail kijken!", ze pakt haar Dora laptop (educatieve speellaptop), ze opent deze, drukt op een knopje (ding begint wat geluidjes te geven) en ze zegt
"Geen mail, even nu punt en ellen" (voor de internetters onder ons: nu.nl).

Drukt op een paar knopjes, doet de dora laptop weer dicht en gaat weer vrolijk aan het spelen.

Niets is zo mooi als een kind dat lekker aan het spelen is met geluidloze dingen!
(er is al zoveel kabaal in de wereld)




Spreuk:
Niets is zo groot als een kleine uitspraak

woensdag 28 april 2010

Ego . . .

Mag het een keer? ja, het mag!
Mijn ego werd van de week gestreeld. Hoe? dat ga ik eens fijn uitleggen (tsja....dat had je niet verwacht he? :))

Ik was van de peuterspeelzaal op weg naar huis met mijn dochtertje (ja mensen...ook mijn dochtertje komt in dit verhaal weer voor!) en dan moeten we onder een soort viaductje door waar de trein overheen rijdt. Op een gegeven moment kom ik een puber tegen, beetje Gothic-achtig (wat langer haar, beetje nonchelant gekleed). Hij was met zijn kameraad (oh jee, noem het maar geen vriend op die leeftijd!!), ik denk vanuit school naar huis of andersom.

En nu komt het ! (let op....voor die mensen onder ons die zeggen er jong uit te zien)....

Ze waren iets verder en ik hoorde hem nog net zeggen tegen zijn kameraad:

"Wow! wat een vet haar had die man, zo lang wil ik het ook hebben" (let op: vet betekent in dit opzicht: het vroegere gaaf`. Dit om misverstanden te voorkomen  uiteraard :) Oh ja...voor de mensen die het dus niet weten, ik heb redelijk lang haar, weliswaar grijs, maar dat mag de pret niet drukken toch?)

Genoeg over mijn Ego, nu nog ff iets anders:
Vanochtend zijn we weer even op de basisschool gaan kijken waar we haar op school willen hebben wanneer ze straks vier jaar is. Grote stap voor ons, kleine stap voor haar, want ze vindt het geweldig! Volgens mij en mijn vrouw kan ze niet wachten tot ze op school zit.

Goodbye Peuterspeelzaal, Hellow Kleuterklas!
(gelukkig nog 1 jaar te gaan :))

dinsdag 20 april 2010

Fluitketel

Vanochtend was het zo ver. We mochten weer met onze dochter naar het consultatiebureau.
Ik vind het leuk om er bij te zijn als we naar het consultatiebureau moeten.
Vaak zie je dat alleen de moeders met het kind naar het consultatiebureau gaan
en dat vader hier niet mee naar toe gaat.

Ik vind het zelf dat het er een beetje bij hoort. Je wilt als vader zijnde toch weten wat zo'n bureau allemaal zegt, doet of wat daar binnen gebeurd. Het is belangrijk om te weten of je kind goed groeit en goed op gewicht is. Hoewel het aan de andere kant wel erg overtrokken is allemaal.

Want ookal zit een kind boven of onder het gemiddelde met zowel het gewicht als de groei,
dan is het voor dát specifieke kind goed.

Allemaal hokjes geesten; maar goed, dat is weer een ander onderwerp van discussie (of is het "onderwerp voor discussie"?).

Vandaag moest ze de ogen test afleggen. Thuis hadden we al wel wat geoefend, maar
(sorry dat ik het zeg) wat een oude plaatjes! Zo is er een plaatje van een fluitketel
(wie gebruikt die nog tegenwoordig???). En er is een plaatje, dat eigenlijk een sleutel
voorstelt, maar onze dochter noemt dit een kasteel met een wolkje er boven
(jaja, mensen, een creatieve dochter! hopen dat dit zo blijft!).

Al met al toch goed gekomen. De fluitketel is een koffiepot geworden en ze moest
het meeste een schoen aanwijzen (wat eigenlijk een laars was, maar dat vergeven we haar :).

Het komt zoals het komt en het gaat zoals het gaat.
(Het giet zoals het giet, maar dan alleen als het regent!)

dinsdag 13 april 2010

Zegt de ene kruk tegen de andere . . . (2)

Schreef ik laatst over het feit dat mijn vrouw een gescheurde kuitspier heeft (zweepslag), waar ze overigens op dit moment van herstellende is, ze kan alweer een beetje lopen. Wat gebeurt er mij vorige week? (geen idee, maar dat ga je nu vast vertellen hoor ik je denken)

Schiet het mij maandag in mijn rug! Althans, schieten, het was meer geleidelijk. We waren in een speeltuin aan het spelen en ik was ons dochtertje haar nichtje aan het ondersteunen bij het klimmen op het trappetje van de glijbaan en ik voelde al dat er iets niet helemaal lekker ging. Op een gegeven moment tilde ik onze dochter op een wat hogere schommel en toen merkte ik het "HELLUP" , dacht ik.

Over ons dochtertje gesproken, ze is nu nog steeds in de sfeer dat ze alles zelf wil doen. Dat was al zo, maar nu is het helemaal erg. Zo ook vanochtend, ze kreeg een banaantje en mijn vrouw had voor een gedeelte al de schil eraf gehaald. Maar neeeeee hoooorrrrrr.......ze wilde de banaan niet meer hebben, omdat ze hem zelf wilde open maken!

Nog zoiets; in een eerdere kollum heb ik vermeld dat ze enorm met taal bezig is, en nu kopieert ze ons heel vaak. De kreet "Laat maar" is een vaak gehoorde op dit moment. Wel grappig op dit moment. Wat dat betreft ben ik het wel eens met het artikel (zie mijn twitter voor de link) waarin gezegd wordt dat je gewoon 'normaal' met kinderen moet praten in plaats van zogenaamde 'kindertaal'.

Ten eerste: het is goed voor de ontwikkeling van het kind
Ten tweede: het levert komische momenten op

Vandaag even geen hoogstaand kollum-werk, maar gewoon even een verhaaltje tussendoor. Simpelweg om het levend te houden. En natuurlijk voor de mensen die iets willen lezen, om het lezen op zich, zodat er wat te lezen valt.

Spreuk:
Er is geen brug zo hoog of je kan er onderdoor...


Oh ja, nog even dit:
Buzzen / twitterren, 't is maar net wat je leuk vindt, wat je makkelijk vindt om te gebruiken, wat zakelijk gezien meer aanslaaat. Nu is twitter de hype, straks is misschien Buzz de hype. Wie weet wat de toekomst brengen gaat.

één groot opéénvolging van applicaties die feitelijk allemaal hetzelfde als doel hebben (even los van de privé of zakelijke markt).

Rariteit:
Ik zeg maar zo, ik zeg maar niks, dan kan ik niks ook niet verkeerd zeggen. (of toch wel? als je nix zegt, zeg je ook niks, maar dan anders)

vrijdag 26 maart 2010

Zo...die zit

Zaten we aan het avondeten. Een beetje later als gepland, maar goed, maakt niet uit.
We waren naar een open dag van een basisschool geweest (dochterlief is 3 en met 3,5 moet je al een school gekozen hebben!). Leuke basisschool. Lekker ouderwets aanvoelende lokalen. Niet te groot, niet te klein.
Wij denken "precies goed!".

Gezellige leerkrachten (met name even geconcentreerd op de kleuterleidsters!) en fijne inrichting. Leuk met thema's aan de gang gedurende het jaar en veel informatie richting de ouders. Wat wil een mens nog meer?


Maar goed. ..we zaten dus aan het avondeten. Gewoon lekker eenvoudig, een paar boterhammen, wat crackers en een kopje koffie.
Ons dochtertje had lekker gesmuld van haar boterham en wilde toen nog een 'krekkuhn', zoals zij dat zo mooi noemt. Crackertje gegeven, natuurlijk met gewone hagelslag. Ja mensen, "Gewone" hagelslag, want je hebt ook nog "Vruchten" hagelslag. Maar eigenlijk wilde ze kokosbrood op haar cracker.

Kokosbrood heeft ze een paar dagen terug ontdekt. Ik vind dat best lekker op brood en we hadden eerst kokosbrood met die 'paarse' vlammen, en daar had ze toendertijd ook wat van geproefd, maar vond ze niet zo lekker. Vorige week hadden we kokosbrood gekocht met die 'bruine' vlammen (oftewel cacao). Die vond ze dus WEL lekker.

Elke keer als we brood gaan eten, wil ze dan ook dolgraag Kokosbrood op brood. Soms doen we dat, meestal iets van smeerkaas of smeerworst. Het kan niet altijd zoet zijn wat de klok slaat.


Ze wilde dus kokosbrood op haar cracker. We hebben dus een cracker met gewone hagelslag gedaan. Wij - mijn vrouw en ik - zaten wat te praten en ondertussen was zij lekker van haar cracker aan het smullen.

(let op nu komt het :))

Op een gegeven moment kijk ik op zij en zie een meisje zitten met een met chocola omsmeerde mond en een leeg bord voor haar. Dus ik vraag: "ben je klaar..." .

Waarop zij mij zegt:
"....dan kun je je broek ophalen".

dinsdag 23 maart 2010

Zegt de ene kruk tegen de andere ....

Ken je dat?
Een gescheurde kuitspier. Nee? ik ook niet, maar mijn vrouw wel!
Vorige week, woensdagavond, tijdens het sporten kreeg ze de slag te pakken.....de zweepslag wel te verstaan!

Ik zat thuis een beetje tv te kijken....Althans, kijken, zappen is meer het goede woord. Ik weet niet wat jullie vinden, maar tegenwoordig is er echt niets meer op. Goede boeken heb ik wel, maar had ik niet zoveel zin in.....

Enfin, ik zat thuis een beetje tv te zappen en zie mijn vrouw strompelend thuiskomen. Na het heen-en-weer-vragen van wat er aan de hand is hadden we besloten om toch even naar de huisartsenpost te gaan. Tja....hoe dit te doen, met de kleine in bed! Normaal gesproken kunnen we wel opa en oma bellen, maar we moesten al binnen een kwartier bij de post zijn....Dan maar de buren. Daar voorzichtig aangebeld en....ja hoor! Gelukkig, de buurman wilde wel even in de woonkamer zitten totdat we terug waren.

Bij de huisartsenpost waren er best veel mensen op de been (mijn vrouw dus op de ene, want op de andere kon ze niet staan). We zaten in de wachtkamer te wachten, en op een gegeven moment kwam er een stel binnen die ongeveer tegenover ons ging zitten. Die vrouw zag er beroerd uit.....Nee, niet haar kleding, maar beroerd in de zin van misselijk.

Ik ben geen kleinzielig mannetje, maar die man van die vrouw vroeg elke keer aan zijn vrouw of ze moest kotsen.....Nou weet je misschien zelf ook wel hoe dat gaat. Hoe langer aan iemand vraagt - die notabene zich beroerd voelt - of zij moet kotsen, hoe eerder het punt bereikt wordt! EN NIET ALLEEN BIJ HAAR!!! Je begrijpt, ik begon even wat rondjes te lopen om mijn gedachten niet af te laten leiden naar de mogelijk kotsende vrouw! Ah, gelukkig, de dokter we mogen naar binnen!

Uiteindelijk dus twee krukken geleend van de huisartsenpost en mijn vrouw weer naar huis 'begeleidt'. Ons dochtertje lag nog heerlijk te slapen en nadat we de buurman een goeienacht hadden gewenst gingen we ook naar bed. 't was inmiddels al vrij laat geworden en tja, ik moest toch de volgende dag werken.

Over werken gesproken. Deze blog schrijf ik nu in een koffiemomentje thuis. Heb afgesproken dat ik zoveel mogelijk deze week thuiswerk! Fijn, zo'n flexibele werkgever!

Hopelijk is mijn vrouw snel weer mobiel.
Mobiel bereikbaar is ze wel, nu nog mobiel in de benen


oh ja....ze mag inmiddels, zo na een paar dagen, al met 1 kruk lopen, dus ze is op de helft :)

woensdag 17 maart 2010

D(r)ie (nie..)

Afgelopen zondag was het zover. Mijn dochter is drie geworden.
Daar ging nog heel wat aan vooraf kan ik je vertellen!!
Vrijdag heeft ze namelijk getrakteerd op de peuterspeelzaal. Ja mensen, het is echt waar, ze heeft iets leuks getrakteerd en een klein dingetje dat lekker is.

Nu hoor ik jullie denken "dat zullen de andere kinderen vast leuk gevonden hebben". . . .Nou........
NIET dus....

We hebben getrakteerd op boekjes (uitdeelboekjes van dikkie dik). Eigenlijk niet ons eigen idee, maar van een collega van mij (nog bedankt Mark!) Niet dat zo heel veel mensen mijn verhaaltjes lezen, maar toch, als er mensen dit lezen, dan weten ze in ieder geval dat het idee van Mark afkomstig is. Welke Mark? Tja...er zijn er zovelen, maar dat maakt niets uit. Als het goed is kun je via mijn twitter account er wel achter komen :)

Anyway, ik dwaal af.

De kinderen vonden de boekjes dus NIET leuk. . . Het was namelijk niet eetbaar. Nou vraag ik je....tegenwoordig draait geloof ik alles om snoep, chips, chocola, noem het maar op. Ze zwaaiden en zwierden met de boekjes, zonder eventjes voorzichtig ermee om te gaan.

Ik weet niet hoe het op andere peuterspeelzalen, kinderdagverblijven eraan toe gaat, maar als dit de tendens is, kunnen we beter ophouden creatief te zijn en naar de C1000 hollen om een grote uitdeelzak chips te halen.... (je merkt het....dit is een uitnodiging om te reageren :))

Problemen.....problemen.....

Zondag dus haar verjaardag gevierd. Ze heeft van ons een mooie fiets gehad - die eigenlijk iets te groot is  maar dat mag de pret niet drukken - Eventjes in de huiskamer ermee gefietst. Om te laten zien aan de opa's, oma's, ooms en tantes. Dat ging best goed!

Zijn we er dinsdag (jaja, papa had een vrije dag) mee buiten gegaan en was ze ineens heeeel erg onzeker en lukte het haar gewoonweg niet (althans...in het begin) en moesten we haar ondersteunen..Vreemd he? Ik denk dat het komt door de indrukken van buitenaf, binnen is toch 'veiliger'. Kan ze namelijk niet tegen auto's aan botsen, op straat fietsen (wat eigenlijk niet mag, maar nu wel even moet), tegenliggers (andere fietsers) tegenkomen enzovoort, enzovoort.

Eind goed, al goed, we zijn een blokje om gegaan en ze heeft lekker gefietst. Moe, maar voldaan thuisgekomen heeft ze nog even lekker met haar andere, nieuw gekregen, speelgoed gespeeld (krijtboord, duplo en meer van dat soort leuke dingen) en hebben we lekker gegeten.

donderdag 11 maart 2010

Alleen....of toch niet?

Vanavond een interessant avondje gehad op het werk met lekker eten erbij.
Er werd ons verteld dat het eten dat we kregen "Sumatra" heette.
Natuurlijk was er weer één collega die het gras onder onze voeten vandaan maaide door te zeggen dat dit
gewoon nasi en bami was. (ik zal zijn naam hier niet noemen, maar het begint met een J en eindigt op ohn :) )

Maar goed. . Buiten dit, had mijn vrouw vanavond uitgekozen om gezellig met de collega's bij ons thuis koffie te drinken.

Je voelt hem al aankomen! Eer dat dat feestje begon, was mijn feestje al afgelopen.

En het resultaat?
Ik zit hier nu helemaal, zielig, alleen in onze slaapkamer, laptop op schoot, koffie in de ene hand, toetsenbord in de andere hand allenig te zijn !


Geeft niet, is ook wel een keer lekker, maar nu zat ik net te denken.....'t lijkt wel of ik in een hotel zit!?!
Waarom vraag je je misschien af. Dat heeft te maken met dat onze slaapkamer grenst aan een doorgaande weg (dus zoeffff....zoeffff hoor je de auto's/vrachtwagens etc. voorbij komen); daarnaast hoor je geroezemoes vanuit de woonkamer komen. (ga me nu niet vertellen dat je wanneer je in een hotelkamer zit, je geen geroezemoes van buiten of zo hoort!). Maar buiten deze twee geluidsaanjagers hoor je dus hélémaal niets!! HEEEERLIJK!

Eigenlijk zou ik een beetje gaan joggen, maar nee, daar heeft deze jongen nu even geen zin in. Ik ben moe van de dag, zit lekker op mijn bed en ben aan het bloggen. Da's alles waar ik nu eventjes behoefte aan heb.

oh ja...je ziet het, ik kan ook iets anders dan alleen maar schrijven over mijn lieve dochtertje :) Zij ligt nu overigens, neem ik aan, heerlijk aan het slapen is in de slaapkamer naast de onze en morgen gezellig rond een uur of zes weer bij ons op bed springt en zegt "Ik ben wakker".

Gelukkig toch nog iets geschreven over onze dochter.

Voor nu welterusten , en voor straks
Gezond weer op!

dinsdag 9 maart 2010

Hammetje

Je kent het vast wel, alleen omdat je zelf - als ouders - weet wat je kind zegt, begrijp je ook wat het kind bedoeld. Sommige woorden zijn grappig en leuk om te onthouden.
Zo vindt onze dochter - bijna 3 - 'hammetjes' lekker.


Nou zou je kunnen denken dat zij hiermee bedoeld "Boterhammen". Maar dat is niet zo! "Hammetje" is een "Hamburger!".


Nog zo'n leuk voorbeeld.


Weet je wat 'gebaasd' is? of 'Drietig"?


Misschien wel. Waarschijnlijk weet je beter wat het is als ik ook de kreet 'Boos' er tegenaan gooi. Juist ja...gemoedstoestanden, of humeuren.


'Gebaasd' staat natuurlijk voor 'verbaasd' en 'Drietig' staat natuurlijk voor 'verdrietig'.


Het zou zomaar kunnen gebeuren dat ze op een dag geen hammetje krijgt, ze Drietig is, en daarna Gebaasd  dat het vlees wat ze dan krijgt 'vin toch wel lekkuh' is