Pagina's

woensdag 19 augustus 2009

peuterspeelzaal

Het was zo ver! Wat zult u zich afvragen (hoewel, te zien aan de titel weet u dat misschien al).
Ons dochtertje hebben we afgelopen voor het eerst naar de peuterspeelzaal gebracht!

Nou en?! denkt u misschien. Tja..de mensen die een kindje hebben en hem of haar voor het eerst naar de peuterspeelzaal hebben gebracht weten misschien wel wat ik bedoel.
Net zoals in mijn vorige kollum; HELP...ze wordt groot! ze betreedt de grote mensen wereld!

Het is wel sneu hoor....bijna nooit zonder (beide) ouders, en ineens achtergelaten op de peuterspeelzaal. Nog net, na het dichttrekken van de deur, hoor je haar roepen "Ik ook mee"; en later (bij het ophalen) horen van de leidster dat ze een hele tijd bij de deur heeft gestaan, niet in de kring wilde zitten (om koekje en drinken mee te eten/drinken), wachtend op haar papa en mama....

Gelukkig ging het blijkbaar goed toen ze buiten gingen spelen. Net zoals elk kind, althans denk ik, is onze dochter gek op buitenspelen en fietsen). Niet dat ze kan fietsen, maar zolang zij vindt dat het fietsen is, vind ik het prima !

En wat is het stil!! wanneer je thuiskomt van de peuterspeelzaal om haar er naar toe te brengen. Ook al ligt ze bijvoorbeeld in bed, je weet gewoon dat ze in huis is, maar nu was het gewoon stil....te stil (oh...was het maar vast 15.00 uur). Het is dat we iets anders te doen hadden, anders kwamen we die twee en een half uur gewoon niet door!! (bij wijze van spreke natuurlijk, overdrijven mag in deze).

Maar goed, vrijdag weer wegbrengen (alleen nu niet samen met mijn vrouw, nee....alleen). Kijken hoe het gaat, zal vast wel weer goedkomen; ik hoor het verhaal, of de verhalen, wel wanneer ik 's middags van mijn werk thuis kom en luister naar mijn vrouw die haar weer van de peuterspeelzaal 's middags heeft opgehaald.

Alle begin is moeilijk
en
Niets is ooit gemakkelijk

Geen opmerkingen:

Een reactie posten